Home

Lieve allemaal,

Inmiddels zit ik weer in Nederland, het koude Nederland wel te verstaan. Dit weekend was echt shock therapie, van 28gr naar -1 en sneeuw.....brrr.

Zoals we jullie al eerder gemeld hadden zijn we tijdens ons verblijf ook druk bezig geweest met het goed besteden van jullie gedoneerde geld.
Hieronder nog even op een rijtje wat we er uiteindelijk mee gedaan hebben.

Tijdens onze 2de week zijn we met de moeders gaan shoppen voor nieuwe autostoeltjes, baby badje, dranghekje, stoeltje en een basketbal net. Ndondon (een van de huismoeders) krijgt 10 autorijlessen en haar rijexamen. We houden jullie zeker op de hoogte wanneer ze haar rijlessen en examen heeft. Spannend dus!!
Ook hebben we een bedrag achter gelaten voor personeelskosten en kerstkado's voor de kinderen van Ithemba Lethu.

Lieve allemaal,

Cindy de huishoudster in het huis van Esther (project) had ons uitgenodigd bij haar thuis, in de township. Afgelopen dinsdag was het dan zover en jammer genoeg moest ik het zonder esther doen.

Lieve allemaal,

De afgelopen maand is echt voorbij gevlogen.....4 weken geleden had ik net de laatste werk zaken afgerond en mijn tas bijna dicht zitten. Nu min of meer het zelfde ritueel achter de rug maar nu in Zuid Afrika, net de laatste "vrijwilligers werk" zaken afgerond en mijn tas almost ingepakt.

Ik ben jullie nog wat verhalen verschuldigd en ga dus even terug in mijn geheugen waar ik gebleven ben.
De laatste week heeft natuurlijk vooral in het teken gestaan van Esther d'r ziekenhuis bezoek en het nu weer goed opknappen. Zodat ze zo toch nog een heerlijke 2 weken te gemoed gaat samen met Frederic. Maar ondanks dit is er ook natuurlijk gewoon gewerkt.

Lieve allemaal,

I've been discharged from the hospital! wat een avontuur was me dat weer... echt weer een actie voor mij.
Op dit moment voel ik me weer een stuk beter, nog een beetje gammel maar vergeleken met afgelopen dagen is het niks.

Lieve allemaal,

Zoals beloofd, zit nu toch achter pc dus tik maar even door.
Vorige week maandag ochtend zaten we bepakt en bezakt te wachten op onze huur auto. Stipt half 10 kwam hij voorrijden, super mooie auto, witte 5 deurs polo.

Ons eerste doel was een bezoek aan The Bleu Roof. Bij dit project ben ik, jenne, vorig jaar 6 weken aan het werk geweest en wilde graag zien hoe het daar gaat.
Vorig jaar hadden ze grote plannen voor de verbouwing van een grote loods en zowaar ze waren aan het verbouwen. Bij binnenkomst klonk er gelijk luid geschreeuw, He hallo je bent terug, je bent ons niet vergeten. Goed en leuk gevoel als mensen je niet vergeten zijn en blij zijn je weer te zien. Nieuwe gebouw word erg mooi en ze kunnen er al snel in! Na veel knuffels, hugs en beloofd te hebben ooit nog eens terug te komen (dus olger zuid afrika gaan we ook nog een keer samen doen!).

Lieve allemaal,

PFFF waar moet ik beginnen.....!!?? Jullie hebben nog een geweldig verhaal van drakensbergen tegoed maar ik begin even bij het bezoek van de dokter aan esther, afgelopen vrijdag middag.

Rond 16.00 was de dokter bij esther wezen kijken en gaf aan dat het waarschijnlijk een allergische reactie was. Er werden dus anti allergie pillen voorgeschreven en wat zalfjes. Zaterdag middag kwamen we terug van de markt en voelde es zich niet lekker, ze is in bed gaan liggen maar al vrij snel had ze erge hoofdpijn en was ze erg misselijk. Huismoeder gaf aan dat als het met een uur nog zo bleef ze dan met haar naar het ziekenhuis zou gaan. Er verbeterde niks dus met 3 kwartier zat ze in de auto onderweg naar het ziekenhuis. Ik bleef achter bij de kinderen en zowel esther al ik dachten dat het van de tabletten kwam dus dat ze zo wel met een nieuw recept thuis zou komen...nou niet dus...

Lieve allemaal!

Even een update: es is de laatste paar dagen een beetje aan het kwakkelen. Rommelende buik, hoofdpijn en sinds 2 dagen allemaal rode mini bultjes over haar hele lijf.... Lijkt op zonnenallergie ofzo maar omdat we het niet helemaal zeker weten laten we er toch vandaag maar even een dokter naar kijken. Als het goed is komt er na 3 uur een dokter en dan hopen we meer te weten. Geen zorgen we gaan er van uit dat er niks ernstigs is maar for sure.
 
Hierbij ook nog wat foto's:
foto 1: het bad ritueel
foto 2: het bowlen
foto 3: speelautomaten
foto 4: bij mc donalds
foto 5,6, 7: educatief knutselen
Hier vast wat foto's van Drakensbergen. Het verhaal volgt nog.
foto 8: Jen en ik tijdens de Sani pas tour. We gingen met een defender de bergen in naar Lesotho.

Lieve allemaal,

Zoals beloofd weer een up date van onze bezigheden.
Na een warme, zonnige en heerlijke strand dag kruipen we samen even achter de pc en laten we onze gedachten terug gaan naar afgelopen weekend.

Zaterdag was een bijna hollandse dag, qua weer, veel regen!! Es en ik maar bedacht dat we een activiteit met de oudste kids wilden gaan doen>> we wilde gaan bowlen!
Na een echt engels ontbijt, bacon met eieren en een omkleed actie van de 2 oudste boys (omdat ze uitgingen). Werden we gedropt bij het shopping centrum. UIteindelijk zijn we gezellig met z'n 4 een gegaan, Thedeka en Hannah moesten naar bed.

Lieve allemaal,

Dat ik jarig ben vandaag heb ik zeker wel gemerkt. Vanochten toen ik wakker werd was de onze hele slaapkamer versierd. Esther was om half 6!! met slingers in de weer gegaan. Echt mega leuke start van een super dag. Alleen al het wakker worden en ontbijten in Drakensbergen is een kado, zo'n geweldige omgeving, is echt niet te beschrijven. Maar ook nog een real live kado van Esther, wat je verjaardagsochtend toch wel compleet maakte.
Via deze weg wil ik iedereen super bedankten voor alle felicitatie's, mensen die me goed kennen weten dat ik het heerlijk vind om jarig te zijn en een "beetje" in het middelpunt te staan. Dus een feestje gaat echt nog wel komen...heb het al 20 keer georganiseerd in mijn hoofd...
Toen ik net mijn mail box, weblog en hyves zag kwamen de verjaardag's gevoelens weer even flink boven drijven, zo tegen het eind van de avond. Thanks daarvoor!!

Zoals beloofd...
Hierbij nog wat foto's.

Foto 1: ons pannenkoeken avontuur, de kinderen hebben er echt van genoten!!
Foto 2 en 3: zondagmiddag in het park.
Foto 4: dagje shoppen in mega grote shopping mall (hier winkelen ze graag overdekt). En zoals je ziet de kerst is hier al aangebroken. Zal in Nederland ook al wel volop kerstsfeer zijn. Maar het voelt hier anders omdat de temperatuur iets anders is en veel zon natuurlijk.
Foto 5: in het hostel staan we gewoon elke avond een vitamine volle maaltijd te bereiden.
Foto 6: de auto vol met autostoeltjes, deur/veiligheidshekjes. En de kinderen gingen gelijk met alles aan de haal.
Foto 7: woensdag zijn we een aantal ander projecten van Be More gaan bezoeken. Hier zie je de tree clinic van Bobbi Bear.
Foto 8: Eureka die het indruk wekkende verhaal verteld van Bobbi Bear!!

Lieve allemaal,

Hier weer een bericht vanuit het zonnige, jawel!, Zuid-Afrika. We zitten nu beide met zonverbrande (lees; zo rood als een rode dakduif) hoofden en armen achter de computer. Maar laten we bij het begin beginnen, de vrijwilligersdag gister.

De vrijwilligersdag heeft als doel elkaar een beetje te leren kennen, een aantal projecten van dichtbij te bezoeken/meemaken en natuurlijk een stukje gezelligheid. We hebben echt een leuke dag gehad. Gelukkig waren we vroeg op, we zouden namelijk om 10.20uur opgehaald worden. De avond van tevoren werden we gebeld of 9.50uur ook goed is. Prima! Staat om 9.15uur het busje voor de deur om ons op te halen... wisten wij veel, gelukkig hadden we wel ontbeten maar de groep wist wel gelijk wie we waren want we hebben ze even laten wachten omdat we onze spullen nog niet allemaal bij elkaar gezocht hadden. Ach, de zon scheen dat maakt wachten niet zo erg.

Lieve allemaal,

Poging nummer 2 om een stukje te schrijven, was echt gefrusteerd dat ik een half uur voor jan met de korte achternaam heb zitten typen. Maar ja, ook dat is Afrika!

Het is nu al weer dinsdag. De dagen gaan nu echt omvliegen, er is nog zoveel dat we willen zien en meemaken. We hebben plannen om naar Drakensbergen te gaan, plannen om met Cindy naar haar township te gaan en mee te eten, plannen om leuke dingen met de kinderen te doen, kortom genoeg...

We beginnen hier nu wel echt te wennen, we weten ons plekje in huis, met de kinderen en ook het contact met de huismoeders wordt steeds beter!
Afgelopen weekend hebben ze, geloof ik, voor hun doen een rustig weekend gehad. Jenne en ik hebben veel taken van hen overgenomen zodat zij even dingen konden doen waar ze anders niet aan toe komen zolas gewoon een boek lezen.

Lieve allemaal,

Onze eerste bewogen week zit erop!

lieve allemaal,

We zitten nu precies een week in zuid-afrika.
Gister hebben we een vrije dag gehad, we hebben er van genoten! We zijn eerst naar het winkelcentrum geweest, heb voor het eerst deze week mijn vriendje gesproken via skype! was echt leuk om weer even te horen hoe het in nederland gaat.
Daarna zijn we naar het strand geweest, heb er heerlijke koffie gedronken (degene die me kennen weten wat dat betekend...) en we hebben een scone gegeten. Was echt even luxe... Vanmorgen wel weer om 6uur wakker, maar lekker even blijven liggen.
Ondankd dat de afgelopen dagen zwaar en emotioneel waren, is het wel goed geweest. We weten nu hoe het er in huizen aan toe gaat, hoe de kinderen zijn overdag en in de nacht (!), je voelt je wel meer thuis.

Toen we net terug kwamen, bleek dat er een jongetje weer terug was naar zijn moeder. Dat zijn dan wel dingen die raar zijn, zeker voor de huismoeders hier moet dat zwaar zijn.

Hallo allemaal,

Ok, waar zal ik beginnen.... er is veel gebeurd de laatste dagen.
Begin maar even waar ons hart vol van is> onze eigen plek.

We vertelde al dat we maandag een gesprek hadden gehad over onze eigen ruimte en verwachtingen enz.. maar afgelopen woensdag gebeurde er nog niet veel en waren esther en ik wel behoorlijk afgedraaid. Nee we zijn geen mietjes maar na 5 dagen beide 5 kinderen/babys voor je rekening gehad te hebben 24 u per dag, waren we "op". Dus we hebben tamara (be more coordinator die in Durban woont) gebeld en zij kwam om met ons te praten. Zij begreep het probleem, wat slapen in het huis betreft en geen eigenplek en 24 u per dag dus zij is gaan praten met Anne (" directeur" van weeshuis die alleen in het kantoor werkt).